the other side...
This is a tumblelog, kinda like a blog but with short-form, mixed-media posts with stuff I like. Scroll down a bit to start reading, or a bit more to read more about me.
…آوایی که مرا می خواند
در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت، بدوم تا سر کوه
…دورها آوایی است، که مرا می خواند
سهراب
ای ساربان آهسته رو کآرام جانم میرود / وان دل که با خود داشتم با دلستانم میرود
او میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان / دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن / من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
(1/1)
